از خستگی دارم هلاک میشوم.

این چند روز داوری مسابقات، امتحانات، مسافت زیاد دانشگاه و محل برگزاری مسابقات جسمم را فرسوده کرده.

از آنور هر چه از اخبار دوری میکنم باز هم از گوشه و کنار خبرهای اتفاقات اخیر به گوشم می رسد و روانم را بسیار خراش می دهد.

حالم بد است، حالمان این روزها خیلی بد است.

این گلوله ها قلب های ما را هم سوراخ سوراخ کرده.

نمیدانم طرف درست تاریخ کجاست.

شاید برای خیلی ها واضح باشد اما برای من هیچ چیز روشن نیست.

آیا میشود عاقبتمان بخیر بشود؟